วิมุตติสุข = สุขอันเกิดจากความพ้นกิเลส เลิศกว่าสุขทั้งปวง

ถาม จำเป็นต้องเลี้ยงเจ้าที่หรือไม่ ?


ตอบ  เลี้ยงแล้วโตไหม กินจุไหม เจ้าที่มีกี่ขามีกี่แขน ชอบแกงส้มหรือชอบแกงคั่ว หรือชอบก๋วยเตี๋ยว มีหรือ ? เจ้าที่  

เจ้าที่หมายถึงใคร ในที่นี้จะหมายถึงเจ้าของที่คนที่ตายไปแล้ว มนุษย์ที่เคยเป็นเจ้าของที่ดินตรงนั้นและตายไปแล้ว ไม่มีสิทธิไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินตรงนั้นแล้วในทางโลก แต่ด้วยมโนกรรม ด้วยจิตที่ยึดมั่นถือมั่น ไม่ได้ประพฤติปฏิบัติตามธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า จิตคุ้นเคยอยู่กับอะไรก็จะติดใจอยู่กับสิ่งนั้น...คนเรานี่มอบกายถวายชีวิตเพื่อจะได้มีที่อยู่ที่ทำกินที่อาศัย ใครมีที่ดินมาก ก็เอาไว้คุยแข่งกันว่าเรามีฐานะ...ที่ดินจึงเป็นสิ่งหนึ่งที่จะทำให้จิตวิญญาณ ที่ไม่รู้อะไรยึดติดได้ง่าย จึงมีผีเจ้าของที่ดินรุ่นแล้วรุ่นเล่าอยู่ในที่ดินนั้น ทั้งๆ ที่เปลี่ยนมือไปแล้ว ที่ตรงนี้ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่สี่ที่ห้าโน่นแล้ว จนกระทั่งมาถึงรุ่นเรารัชกาลที่เก้าเปลี่ยนเจ้าของมาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ แต่คนที่เป็นเจ้าของอยู่เดิมนั้นอาจจะยังยึดติดอยู่กับที่ดินตรงนี้...ที่ฉัน นาฉัน ไร่ฉัน สวนฉัน บ้านฉันเคยอยู่ตรงนี้...จิตตายแล้วไปไม่เป็น ห่วงทรัพย์ที่เคยมี เพราะไม่มีผู้บอกทางไม่มีคนชี้ทางให้ ก็เลยไปเป็นจิตวิญญาณของพวกเปตชนหรือเป็นเปรต สมัยยังมีชีวิตอยู่ถูกเรียกว่าประชาชน พอตายแล้วถ้ายังยึดมั่นถือมั่นอยู่ในที่ตรงนั้น อยู่บนโลกใบนี้ จะถูกเรียกว่าเปตชนหรือว่าเปรต และที่เขาเรียกกันว่ามนุสสเปโตก็คือเปรตพวกนี้นั่นเอง 

 

ในเมื่อยังยึดมั่นถือมั่นอยู่ในที่ตรงนี้ เลี้ยงเท่าไหร่ก็ไม่เกิดประโยชน์ เอาอาหารไปเลี้ยง เอาของกินไปให้ เอาเสื้อผ้าไปให้ใส่ก็ใส่ไม่ได้แล้วเพราะเปลี่ยนประเพณีไม่มีกายหยาบแล้ว ถ้าจะเลี้ยงต้องเลี้ยงด้วยการอุทิศบุญไม่ว่าเราจะทำคุณงามความดีอะไรก็ตามแต่...ขออุทิศความดีที่เราได้กระทำแล้วนั้นให้แก่เจ้าที่ทั้งหลาย...ซึ่งก็คือจิตวิญญาณที่ยึดมั่นถือมั่นอยู่ในที่ดินต่างๆ ทั้งหลาย ไม่เฉพาะเพียงแต่ที่บ้านของเรา เหมือนกับที่ให้อุทิศส่วนบุญกันมาเน้อ...มารับบุญกัน โอ้โฮ ! ...มากันทั่วหน้าเลย ไม่ใช่เฉพาะที่แปลงนั้นโฉนดนั้น หนึ่งไร่หรือหนึ่งงาน หรือแค่เพียงไม่กี่ตารางวา...

 

การที่เราอุทิศอยู่ทุกวันนี้ คือการหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณเหล่านั้นให้ได้รับบุญกุศลจะได้ไปเกิด การเป็นเจ้าที่เฝ้าที่ดินอยู่ไม่ใช่เป็นผลดี เพราะจิตยึดติดเลยไม่ไปเสวยส่วนของคุณงามความดี อาจจะเคยทำความดีเอาไว้บ้าง อาจจะเคยใส่บาตรพระ อาจจะเคยสวดมนต์กล่าวสรรเสริญพระพุทธเจ้า การสรรเสริญ การใส่บาตร การทำทาน สามารถจะทำให้ไปเกิดเป็นมนุษย์หรือเทวดาได้ แต่มามัวติดใจอยู่ตรงที่กูๆ ของเราของฉันอยู่อย่างนี้ ก็เลยไม่ไปไหน จนกว่าจะมีบุคคลผู้ใดผู้หนึ่งเช่นพวกเราทั้งหลาย หรือพระที่มีศีลไปเทศน์ไปชี้แจงให้ฟัง พอผีฟังรู้เรื่องโอ้ ! เรายึดติดมาตั้งนาน อย่างนั้นไม่อยู่แล้ว ไปล่ะ...หลุดจากการเป็นเปรตเฝ้าทรัพย์ หรือผีปู่โสมเฝ้าทรัพย์  

 

ฉะนั้นการเลี้ยงด้วยอาหารจึงไม่เกิดผล ต้องเลี้ยงด้วยบุญ บอกบุญให้แล้วก็อย่าบอกนะว่า คอยดูแลรักษาที่ให้ดี อย่าให้ใครมารุกมาล้ำ อย่างนั้นเท่ากับยึดเท่ากับดึงเอาไว้อีกฉันจะไปแล้วเชียว ลูกมันบอกให้อยู่ก่อนๆ เฝ้าบ้านนะพ่อ เฝ้าบ้านนะแม่ทุกวันนี้ผีปู่ย่าตายายเฝ้าบ้านให้...อย่างนั้นผิดไล่ท่านให้ไปเกิด อย่าให้มาอยู่